Top

ID&T Release - Het verhaal van ID&T Deel 1

  • ID&T Release - Het verhaal van ID&T Deel 1
89,95
Product is niet meer leverbaar


Het was een revolutie die de muziekwereld op zijn grondvesten deed schudden. Niets was daarna nog hetzelfde.House. Een radicaal nieuw soort dansmuziek, die vanuit undergroundclubs in Chicago en New York en later via Ibiza, Londen en Manchester in de lente van 1988 ook Amsterdam bereikte. House, of acid house, zoals het toen nog heette, stuurde schokgolven door de stad.Disco Hippies On Acid, in augustus ’88 georganiseerd door dj’s Eddy de Clercq en Joost van Bellen, zette de toon met flitsende stroboscooplichten, rookmachines en vreemde monotone muziek, die de hele nacht doorstampte.

Het was een party naar Engels voorbeeld: daar was de acid house-rage al in volle gang. In een interview met de Volkskrant (september 1988) schetste De Clercq een recent bezoek aan de Londense club Spectrum: ‘Je stapt de rook binnen, komt er de volgende ochtend weer uit en je bent even op een andere planeet geweest. Ik had af en toe de indruk dat ik bij een Afrikaanse volksstam terecht was gekomen. Die energie, die heb ik sinds de punk niet meer meegemaakt. Al die mensen waren aan het dansen, heel heftig, niet van dat slome disco-gelummel. Echt bewegen. En niet twee of drie nummertjes, maar non-stop, vijf, zes uur achter elkaar.

The Summer of Loveo, zoals de Engelse house-zomer van 1988 was gedoopt, begon in Amsterdam maar een paar maanden later, in september van dat jaar. Een groep in Amsterdam woonachtige Engelse dj’s, onder wie Paul Jay, Graham B. en Johnson, gaven onder de naam ‘Soho Connection’ party’s, waarbij Engelse partygangers voor een weekend in Amsterdam konden feesten. Het ‘London comes to Amsterdam’-feest van september 1988, met als gast-dj de Londense Danny Rampling, was een historisch evenement dat Amsterdam voor het eerst liet zien hoe er werd gefeest in Engelse stijl: hard en heftig, alsof het einde van de wereld voor de deur stond.Datzelfde weekend was club Roxy, waar Eddy de Clercq en Joost van Bellen draaiden, voor het eerst stampvol.

Vanaf dat moment stonden er wekelijks lange rijen voor de deur aan de Singel.Maar tegenover die kleine groep fanatieke housers, die was ingewijd in de geheimen van de nacht, stond de rest van de wereld, die er niets van begreep – en er ook niets van wilde begrijpen. Die deed de nieuwe muziek af als een kortstondige trend, die voor het eind van het jaar weer voorbij zou zijn. ‘Is het nu zo langzamerhand niet afgelopen, dat elektronische geklooi?’ vroeg een doodserieuze interviewster zich in december 1988 af in het vpro tv-programma Onrust. Daar was natuurlijk maar een antwoord op. ‘Afgelopen? Integendeel, het is nog maar net begonnen.’Na die eerste ontdekking door een kleine elite binnen de grachtengordel, verspreidde de nieuwe housecultuur zich vervolgens over de rest van ons land.

Toch zou het zo’n drie jaar duren voordat heel Nederland werd wakkergeschud – door de daverende beats van een tweede generatie.Die tilde de oorspronkelijke stijlen – house en techno – naar een volgend level: harder, sneller en zo mogelijk nog elektronischer. Zo ontstond voor het eerst in de geschiedenis van de popmuziek een eigen – typische Nederlandse – sound, die tot ver over de landsgrenzen bekend werd.Het was een jonge, bruisende scene, die zich niets aantrok van de wetten en regels van de gevestigde muziekwereld, en bij gebrek aan plekken om te feesten zelf party’s ging organiseren: Mayhem, The Beatclub, Multigroove, met eigen dj’s als Dano, Gizmo, Buzz Fuzz en The Prophet.

Veel van die feesten werden illegaal georganiseerd – dus zonder dat er een vergunning voor was – in leegstaande loodsen op verlaten industriegebieden of op willekeurig welke plek waar je een nachtlang kon dansen.In de wetenschap dat er elk weekend duizenden jongeren op zoek waren naar een feest, begonnen de meest ondernemende geesten vervolgens ook grote hallen af te huren, zetten er een immense geluidsinstallatie neer, en creëerden zo een compleet nieuw fenomeen: de raves.Rave Of The Nineties van dj Per (Beatclub) schreef geschiedenis als het eerste grote feest (januari 1991, Ahoy, Rotterdam).

Later dat jaar volgden twee edities van Rave The City in respectievelijk de Houtrusthallen en de Statenhal in Den Haag en Lucifer’s Universal Housenight, eveneens in de Statenhal.In dit klimaat gaven drie vrienden uit het dorpje Landsmeer (onder de rook van Amsterdam) op 20 juni 1992 hun eerste grote feest, waarvoor ze het ook maar meteen groots aanpakten. Irfan, Duncan en Theo – id&t – huurden de Jaarbeurs in Utrecht af, en wisten zo’n twaalfduizend bezoekers te trekken op ‘The Final Exam.’Het valt te betwijfelen of dit boek zou zijn geschreven als dat eerste feest niet zo’n doorslaand succes was geworden.

Het was het begin van een van de meest spectaculaire hoofdstukken in de geschiedenis van de internationale dance. De opkomst van id&t, anno 2003 al jaren de grootste party-organisator van Nederland: een bloeiend bedrijf dat niet alleen grote evenementen als Sensation, Innercity, Thunderdome, In Concert en Mystery Land organiseert, maar ook beschikt over een eigen nachtclub, strandtent, restaurant, platenmaatschappij, magazine en een eigen nationale radiozender.

Reviews (0)
Stuur naar een vriend
@
@